Trwa ładowanie strony, proszę czekać...



cele projektu historia budowy finansowanie film z budowy zdjęcia

HISTORIA Z BUDOWY

Zgodnie z założeniami wniosku aplikacyjnego, rozpoczęcie robór rzeczowych planowano na 1 lipca 2009. Termin zakończenia rzeczowej realizacji projektu został określony na 31 marca 2012 roku.

W dniu 21 kwietnia 2009 roku podpisana została umowa z firmą Skanska SA, w której zakończenie realizacji zostało ustalone na 21 stycznia 2012.

Aktualnie, po podpisaniu Aneksu nr 1, zakończenie realizacji rzeczowej inwestycji przewidziane jest na 30 kwietnia 2011 roku.

Autorem projektu jest ARCH-STUDIO Pracownia Projektowa Sp. z o.o. z Opola - mgr inż. arch. Adam Szczegielniak.

W końcu kwietnia 2009 generalny wykonawca robót, firma Skanska SA Oddział Rzeszów przejęła plac budowy i przystąpiła do zabezpieczania terenu, oraz organizacji budowy. Od początku czerwca ruszyły prace rozbiórkowe.

STAN ROBÓT - LIPIEC 2009

Na przełomie czerwca i lipca około 50 procent prac wyburzeniowych było wykonanych. W całym budynku wyburzono posadzki, ropoczęto wyburzanie ścian działowych, bez przerwy trwa wywożenie gruzu. Specjaliści przystąpili do usuwania starej instalacji hydraulicznej, kanalizacyjnej i elektrycznej.
STAN ROBÓT - PAŹDZIERNIK 2009

Na fasadzie zachodniej wyburzane są żelbetowe lukarny i wymieniana jest całość pokrycia dachu. Oryginalna drewniana konstrukcja dachu - arcydzieło sztuki ciesielskiej - wykonana bez użycia gwoździ pozostaje - wymienione zostaną tylko niektóre elementy. W miejsce dotychczasowych lukarn, zamontowane zostaną okna połaciowe, zblokowane po 10 sztuk. Na fasadzie wschodniej - frontowej, prace te są już na ukończeniu - nowe okna są już zamontowane, a pokrycie dachowe wymienione, co znacznie doświetli ostatnią kondygnację budynku.

Prace postępują pełną parą również w pozostałych częściach budynku. Trwa budowa ścian i stropów bocznych wykuszy, które nie tylko mają za zadanie poprawiać atrakcyjność bryły budynku, ale również wzmacniać jego konstrukcję, naruszoną poprzez prace wyburzeniowe. Jednocześnie wyburzane są dotychczasowe klatki schodowe, nie spełniające obecnych wymagań eksploatacyjnych w zakresie bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej. W ich miejsce powstają klatki schodowe o nowej, żelbetowej konstrukcji, które w przyszłości będą w większości przeszklone. Podobnie jak w przypadku bocznych wykuszy, konstrukcja nowo budowanych klatek schodowych będzie dodatkowo stanowić element usztywniający konstrukcję całego bydynku.

W piwnicach wszelkie roboty wyburzeniowe zostały już zakończone, wykonywana jest instalacja wodno - kanalizacyjna, oraz pierwsze instalacje związane z klimatyzacją i wentylacją budynku. Powstały juz też szyby przyszłych wind.

Na parterze elektrycy montują koryta i wsporniki pod instalację elektyczną. Elementy te docelowo nie będą widoczne - zostaną zakryte sufitami podwieszanymi.

Na pierwszym piętrze trwają prace wyburzeniowe połączone ze wzmacnianiem konstrukcji stropów w miejscach wyburzonych ścian.
Osłabione elementy wzmocnione są belkami stalowymi, podpieranymi przez żelbetowe słupy. Część istniejących otworów drzwiowych jest zamurowywana, ze względu na zmianę aranżacji i sposobu użytkowania pomieszczeń. Na drugim piętrze roboty wyburzenowe są zakończone, trwają roboty murowe i prace wzmacniające konstrukcję stalową.

Obecnie trwające prace należą do najtrudniejszych z inżynieryjnego punktu widzenia - przebudowywana jest bowiem konstrukcja nośna budynku. Bezpieczeństwo tysięcy przyszłych użytkowników zależy od tego, jak bardzo starannie i fachowo roboty te zostaną wykonane.
STAN ROBÓT - LUTY 2010

Obfite opady śniegu odsunęły na dalszy plan ostateczne wykończenia kostrukcji i pokrycia dachu, aczkolwiek, do połowy grudnia, zdołano zakończyć budowę centralnie położonego świetlika oraz montaż okien połaciowych zachodniej fasady.

Do sfinalizowania prac w górnej części budynku brakuje więc zaledwie uszczelnień dachowych. Jak nas zapewniono, można się będzie ich spodziewać zaraz po wylaniu betonu dwóch ostatnich stropów szczytowych kondygnacji klatek schodowych, pod które przygotowano już szalunki.

Zastój w pracach zewnętrznych nie odcisnął się jednak zbytnio na harmonogramie robót wewnętrznych, toteż, na początku lutego, można było zarejestrować wyraźne postępy w budowie konstrukcji szybu windy - w żelbetowo-murowanej technologii - a także w pracach instalacyjnych oraz przy wymianie aluminiowej ślusarki okiennej.

W dalszym ciągu zamurowywane są niepotrzebne drzwi i nadproża, oraz inne zbędne otwory, a na bieżąco, wraz z usuwaniem niektórych, nośnych elementów konstrucji, montowane są w zamian skręcane śrubami legary i inne stalowe wsporniki, mające na długo zabezpieczyć drugą młodość wysłużonego gmachu.

Większość instalacji elektrycznych jest na ukończeniu, toteż, gdzieniegdzie, nie czekając bynajmniej na wiosenną aurę, położono już pierwsze tynki, zwiastujące etap wykańczania surowych jeszcze na razie wnętrz.

Na ostatniej kondygnacji trwają prace przygotowujące do wyburzeń dwóch spośród trzech stropów nad przyszłą aulą. Wygospodarowana w ten sposób przestrzeń posłuży znaczącemu powiększeniu kubatury reprezentacyjnego pomieszczenia kompleksu.
STAN ROBÓT - MAJ 2010

W pierwszej połowie maja front robót zewnętrznych skoncentrował się na pracach elewacyjnych.

Wstawiono już całą stolarkę okienną.

Prawie wykończone są też oszklenia klatek schodowych zachodniej strony budynku, toteż obecnie trwa tam etap docieplania ścian i kładzenia tynków.

Następnie zamontowane zostaną rury spustowe gotowych już rynien oraz uziemienie odgromowej instalacji.

Nieprzeszklone części elewacji klatek schodowych obłożone będą dodatkowo kamieniem.

Nie jest jeszcze oszklona główna klatka schodowa frontowej części budynku z uwagi na wiodący tędy, podstawowy kanał transportu materiałów - wykończenie klatki na tym etapie robót znacznie by go utrudniło.

Po prawej stronie jednego z dwóch wejść fasady wschodniej, gdzie wylano już nowe schody, wybudowano także rampę wjazdową, ułatwiającą dostęp do obiektu osobom niepełnosprawnym.

Dachy wymagają jedynie uzupełnienia niektórych obróbek blacharskich i rozpoczęto już na nich montowanie wentylatorów.

Finał zadań konstrukcyjnych możemy oglądać z auli na drugim piętrze, gdzie - podobnie jak na niższych kondygnacjach - nie ma już wyburzonych ścian działowych, a rolę suportu jedynego z zachowanych w tym pionie, oryginalnych stropów, pełnią potężne stalowe kształtowniki.

Podwieszone będą na nich niepalne i nietopliwe sufity rastrowe, których segmentowa budowa ułatwi dostęp konserwatorom do instalacji oświetleniowych oraz kanałów wentylacyjnych.

W centralnej części tego wielkiego pomieszczenia - od dźwigarów dwóch pozostałych pięter - różni te stalowe profile zwiększona wytrzymałość, osiągnięta poprzez zespolenie śrubami aż trzech elementów.

Stoją bowiem na nich słupy poddasza, wspierające godną konstruktorskiego szacunku więźbę dachu.

Położono już tynki gipsowe oraz zamontowano płyty kartonowo-gipsowe na większości ścian szczytowej kondygnacji, i przyszłym studentom oraz kadrze Wydziału Politechniki można by już teraz pozazdrościć warunków przestrzennych oraz widoków przez okna poddasza na opolskie niebo.

Efektowny świetlik nad centralną częścią głównego korytarza dostarczy dodatkowych wrażeń użytkownikom - zarówno o dziennej jak i o wieczornej porze, a także oszczędzi trochę energii elektrycznej.

W korytarzu na pierwszym piętrze trwa montaż głównych kanałów wentylacyjnych, do których podłączone zostaną przewody z przylegających do korytarza pomieszczeń.

Podobnie będzie piętro wyżej, z tym że węzły dystrybutorów na poddaszu, skierują już powietrze do wychodów w dachu, dokąd zasysać je będą duże, elektrycznie napędzane wentylatory, wymuszające zarazem napływ świeżego powietrza do budynku poprzez łączące przestrzeń kondygnacji szyby wentylacyjne.

Zwracają uwagę dodatkowe zabezpieczenia przeciwpożarowe na klatkach schodowych - czyli głównych szlakach ewakuacyjnych - w których ważną rolę spełniają umieszczone w świetlikach stropu klapy dymowe, otwierane elektronicznie w przypadku stwierdzenia zagrożenia.

Prace na wielkiej opolskiej budowie idą zgodnie z harmonogramem i - według kierownika robót, Pana Bogusława Powęski - perspektywa zakończenia większości robót jesienią jest całkiem realna.

Pozostaną wówczas jedynie drobne prace wykończeniowe.

Zapewne więc przed Świętami można będzie już mieć pełną wizję nowego środowiska nauki i pracy Wydziału Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii Politechniki Opolskiej.
STAN ROBÓT - SIERPIEŃ 2010

Do sierpnia, gmach zdążył nabrać przewidywanego przez projekt wyglądu.

Styropianowe docieplenia ścian budynku pokrywa już wszędzie cienka warstwa uzbrojonej wyprawy tynkarskiej. Przestrzenie pod oknami pokryte zostały panelami falistej blachy, mającymi dodatkowo chronić narażone na wilgoć części elewacji.

Zapewne upłynie kilka lat, zanim będzie można przekonać się o jakości jej wykonania, ale już teraz - widząc wykonawczą dyscyplinę kolejnych etapów realizacji zastosowanej tu standardowej tynkarskiej metody - można żywić nadzieję na to, że obiekt na długo zachowa świeży i nowoczesny wygląd.

Całkowicie obłożone kamieniem są już klatki zachodniej fasady, a na wschodniej stronie można było przyjrzeć się końcowemu etapowi układania i mocowania płyt piaskowca na docieplonych wełną mineralną ścianach frontowej klatki. Nad jej wejściem przewidziano także umieszczenie niedużego szklanego zadaszenia.

Krycie kamieniem dobiega końca także na obu wykuszach ścian szczytowych i rusztowanie na północnym, za parę dni, nie będzie więcej potrzebne - pozostały tam tylko drobne wykończenia obróbek blacharskich.

Wokół całego budynku ustawiono słupy oświetleniowe, a w miejscach nie zagrażających przypadkowym trąceniem podczas trwających prac zamontowane są już lampy.

Rozpoczęto także kładzenie krawężników i bruku na zniszczonej w trakcie budowy drodze dojazdowej. W strefach ukończonych robót - na przykład w obrębie łącznika obiektu z halą sportową - trwają prace związane z odtworzeniem terenów zielonych wokół budynku.

Wewnątrz, nie wszędzie jeszcze położone są tynki, ale zakończono wszystkie wylewki, a w paru miejscach można już oglądać niemal kompletnie wykończone wnętrza, z założonymi parapetami i pierwszą warstwą jasnobeżowej farby na ścianach.

Wstawiono ościeżnice wewnętrznych drzwi, a w korytarzach przytwierdzono mocowania pod drewniane ścienne panele i rozpoczęto układanie podłogowych płytek z ciemnoszarego granitu. Wykładane są także nimi klatki schodowe, które czeka jeszcze montaż poręczy i barierek.

Kafelki łazienki na poddaszu zostały już wyspoinowane; hydraulików czeka tam jedynie podłączenie baterii i umywalek. Natomiast w łazience na pierwszym piętrze założone już są baterie natrysków i brodziki.

W pomieszczeniach, gdzie sprzęt komputerowy będzie istotną częścią wyposażenia, podłogi mieszczą gniazda wyprowadzonych kanałami ze ścian przewodów elektrycznych i transmisyjnych. Na tym poziomie robót dojdą więc tylko wykładziny i przypodłogowych listwy.

Zaawansowane są prace montażowe przy zabudowach sufitów. W większości pomieszczeń założono konstrukcje dla podwieszanych paneli oraz doprowadzono mające się w nich kryć kanały wyciągów wentylacyjnych i przewody oświetleniowe, a gdzieniegdzie panele są już założone i w zamontowanych wnękach lamp brakuje jedynie energooszczędnych świetlówek.

Na każdej kodygnacji wydzielono przestronne pomieszczenia na rozdzielnie elektryczne, które ułatwią konserwatorom sterowanie, zarządzanie i diagnozę stanu bezpieczeństwa doprowadzonych tu węzłów instalacji.

Dodatkową izolacją obłożono stalowe dźwigary stropu auli na 2 piętrze. Ma ona posłużyć przeciwogniowemu zabezpieczeniu tego newralgicznego elementu konstrukcji budynku, podtrzymującego teraz zwiększoną na skutek wyburzenia działowych ścian powierzchnię stropu.

Widok frontu fasady wschodniej, z perspektywy leżącego naprzeciw asfaltowego boiska, znacząco różni się już od widoku sprzed roku. Z pewnością zwróci on uwagę uczestników 47 Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej, którego okazała scena na krótko przesłoni widziane z tego miejsca, południowe skrzydło odnowionego gmachu Politechniki.

STAN ROBÓT - STYCZEŃ 2011

W początku 2011 roku, ukończono wszystkie prace zewnętrzne.

Główne wejście od strony wschodniej, będące jednocześnie centralną klatką schodową, oznaczoną w projekcie jako klatka 2/2, ma już całkowicie ukończoną elewację kamienną, wstawione drzwi i zamontowane szklane zadaszenie.

Podobny daszek umieszczono nad wejściem do klatki południowej, a pośrodku prowadzących do niej schodów umocowana została solidna, chromowana poręcz.

Całkowicie ukończone są także lica tynków, fasady klatek schodowych i obróbki blacharskie po zachodniej stronie budynku.

Dostęp do piwnicznych pomieszczeń od strony południowej oddzielono od poziomu gruntu stalową balustradą.

Wewnątrz także niewiele pozostało do zrobienia.

Na bieżąco sprawdzane są przebiegi instalacji klimatyzacyjnych, elektrycznych i grzewczych, dokonuje się drobnych poprawek oraz uszczelnień izolacji termicznych.

Wstawiono już większość grzejników centralnego ogrzewania.

Zainstalowano również windy, które przeszły już procedurę odbioru technicznego i są w pełni gotowe do użytku.

Większości podwieszanych sufitów brakuje co najwyżej drobnej, gipsowo-malarskiej kosmetyki, bądź jedynie zamontowania lamp w otworach paneli. Tam, gdzie z góry nic już nie ma prawa spaść, układane są wykładziny podłogowe: dywanowe albo winylowe, w zależności od docelowego przeznaczenia pomieszczeń.

Z obiektów definitywnie ukończonych robotnicy systematycznie usuwają wszelkie ślady budowlanych mieszanek i spoin, jednocześnie separując te miejsca, poprzez plombowanie, od innych, gdzie prace wciąż idą pełną parą.

Obecnie, najintensywniejszy front robót koncentruje się w obrębie korytarzy. Ich mury pokrywają już wszędzie drewniane konstrukcje nośne pod ścienne panele. Na potrzeby ich przycinania i obróbki zaadaptowano tymczasowo jedną z auli. Część drewnianych paneli już jest zamocowana.

Niezalenie od swoich walorów estetycznych, posłużą tu one dodatkowo swoimi właściwościami termoizolacyjnymi, a także wytłumią nieuchronny pogłos tych dużych, przechodnich przestrzeni.

Ich akustykę wyciszą również wkrótce przewidziane tu na posadzki wykładziny PCV.

Centralny hol najwyższej kondygnacji jest już w całości pokryty granitowymi płytkami. Miejsce prowizorycznego, drewnianego obramowania jego krawędzi zajmie stalowa balustrada.

Płytki ułożone są także we wszystkich klatkach. Zamocowana jest już większość zabezpieczających stalowych barier wokół krawędzi schodów. Brakuje im jeszcze pochwytów dla rąk.

Budowa w Opolu szybko zmierza ku końcowi. Duże jej tempo, dobrą koordynację wieloaspektowych działań rekonstrukcyjnych oraz nie zawsze łatwą współpracę wielu podwykonawców Politechnika bez wątpienia zawdzięcza wyborowi uznanej i sprawdzonej na światowym rynku firmy.
STAN ROBÓT - KWIECIEŃ 2011

Na początku kwietnia 2011 roku, ekipę remontowo-budowlaną zastaliśmy w trakcie przygotowań do rychłego odbioru inwestycji.

Ukończono już i sprawdzono działanie wszystkich instalacji wentylacyjnych, oraz uzupełniono brakującą jeszcze zimą część grzejników centralnego ogrzewania.

W salach komputerowych zabudowano wyjścia podłogowych kanałów instalacji elektrycznych i sieciowych, z gniazdami przyłączy dla poszczególnych stanowisk.

Ukończona jest już zabudowa ścian i sufitów korytarzy na 1 i 2 piętrze. Obecnie trwa tam jedynie końcowy etap łączenia przyciętych wykładzin podłogowych PCV.

Panele ścienne kładzione są jeszcze w części korytarza na poddaszu. Finał tych prac zakończy się zabudową kanałów wentylacyjnych oraz dojść instalacji elektrycznych ze ścian, ulokowanych w podwieszanych sufitach.

Wszędzie, gdzie to tylko możliwe, zarządzono sprzątanie wnętrz, sukcesywnie udostępniając je firmie organizującej umeblowanie oraz wyposażenie obiektu.

Dostarczane meble spiętrzane są w obrębie wyłożonych kamiennymi płytkami korytarzy, a w jednym z nich - w górnym łączniku budynku z halą sportową - urządzono tymczasowy warsztat, gdzie składa się je i skręca śrubami.

W auli na 2 piętrze wstawiono krzesła wyposażone w składane pulpity do pisania oraz stół dla wykładowcy. Trochę inne krzesła i znacznie większy stół przysłuży się uczestnikom spotkań w sali konferencyjnej. Centralną przestrzeń dziekanatu zajął okazały kontuar wraz z pulpitami i fotelami dla personelu.

Umeblowane są już również pozostałe pomieszczenia dziekanatu z gabinetem dziekana włącznie.

Gabinet odnowy biologicznej wyposażono w wanny do hydromasażu oraz kapsułę kosmetyczną, w jego przedsionku zaś urządzono fińską łaźnię.

Wyposażone i gotowe do zajęć są również sale fizjoterapii.

Na zewnątrz wygląd budynku od początku roku prawie się nie zmienił. Zadbano o trawniki i porządek w obrębie terenu zbliżającej się do końca budowy. Kierownik budowy zapewnił nas, że jeszcze w tym miesiącu prace zostaną zakończone i obiekt będzie gotowy do odbioru.
STAN ROBÓT - KONIEC KWIETNIA 2011

Po 2 latach intensywnych prac, adaptacja wysłużonego koszarowego gmachu przy ulicy Prószkowskiej ostatecznie dobiegła końca.

Od maja 2009 roku budynek zmienił się nie do poznania:

Wymieniono poszycie dachu i orynnowanie...
W miejscach wewnętrznych wyburzeń wzmocniono stropy...
Przebudowano klatki schodowe...
Wymieniono podłogi...
Wymieniono stolarkę okienną i położono nowe tynki...
Wymieniono instalacje wodno-kanalizacyjne i elektryczne oraz założono system wentylacji budynku...
Lista pomniejszych zadań, zrealizowanych przez generalnego wykonawcę budowy jest długa.

Na każdym etapie projektu zastosowano wysoce ergonomiczne rozwiązania, technologie i materiały, tak więc gospodarzowi obiektu pozostanie jedynie sprowadzić tu sprzęt naukowy, komputery i wykwalifikowanych pracowników, żeby ta nowa placówka badawczo-dydaktyczna mogła wyjść naprzeciw dzisiejszym europejskim standardom.

W ostatnim miesiącu prace budowlane ograniczyły się do zakończenia okładania panelami ścian korytarza na 2 piętrze, zabudowy jego sufitu oraz wykończenia gdzieniegdzie niepołączonych jeszcze ostatnio podłóg PCV.

Przylegający do szczytowej ściany pobliskiego budynku śmietnik doczekał się zadaszenia.

Uzupełniono też sprzęt gaśniczy, zainstalowano włączniki oddymiania i czujniki przeciwpożarowe oraz oznakowano drogi ewakuacyjne.

Na ścianach korytarzy założono tablice informacyjne i ogłoszeniowe.

Pozostałe zmiany zaszłe wewnątrz budynku dotyczyły już głównie umeblowania.

Aule na pierwszym piętrze i na parterze są już w pełni wyposażone i przygotowane do zajęć.
Urządzone są pokoje konferencyjne i pomieszczenia biurowe.
Do sal komputerowych wstawiono krzesła i biurka.
Wstawiono ławki i zamykane szafki do szatni dla studentów.
Na najniższym poziomie łącznika z halą sportową są już kontuary i wieszaki głównej szatni.
Zadecydowano o powiększeniu funkcjonalności pomieszczeń technicznych, gdzie sporo miejsca zajmują rozdzielnie instalacji i sterowniki urządzeń elektrycznych, znajdujących się na każdej z kondygnacji.

W większych odbywać się będą normalne zajęcia wykładowe; mniejsze posłużą pracownikom biurowym.

Niezbędne prace konserwatorskie w tych pomieszczeniach (w miarę możliwości) dokonywane będą po godzinach [poza czasem] pracy uczelni.

Sprawność, z jaką udało się dokonać adaptacji budynku numer 9 przy ul. Prószkowskiej na cele dydaktyczne i badawcze Wydziału Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii Politechniki Opolskiej może stanowić wzór dla inwestycji tego typu w całym kraju.

Budynek posłuży nie tylko edukacji wielu pokoleń studentów, ale będzie też stanowił duży impuls rozwojowy dla regionu opolskiego.

Przedsięwzięcie to nie byłoby możliwe bez znaczącego dofinansowania z Unii Europejskiej.

Były to bez wątpienia dobrze wydane pieniądze.

Zobacz film, oraz zdjęcia prezentujące historię budowy.

powrót



© 2009-2011 Politechnika Opolska : : wykonanie strony, filmy i zdjęcia Studio Storytellers